Rozemarijn…..

img_0659-3

Dit wordt een heel politiek-correct verhaal.

Dat ik in de wijk Oosterheide woon, is zo langzamerhand een publiek geheim. Er is veel in mijn wijk en er komt steeds meer bij. Zo hebben wij: “Het Bos”, “De Huiskamer”, “De Kunst”(Bock), binnenkort “De Eetkamer”, er liggen plannen voor “De Tuin”, misschien komt er ooit nog eens “Het Strand”. In Utreg zouden ze zeggen: “Het Bruis oan alle kaant” in onze wijk. En nou komt het: We hebben ook nog eens “Rozemarijn”. Wanneer je goed kijkt en je staat er een beetje voor open, vind je op verschillende plekken door onze hele wijk nog zelfs bloeiende rozemarijnstruiken.

Ik ga niet precies vertellen waar ze staan, want dan is de gein er vanaf. Maar bovenstaande struik staat naast de heg van een huis vlakbij “Winkelcentrum Zuiderhout”. Het is niet helemaal duidelijk van wie de struik eigenlijk precies is, want hij staat een beetje op een erfscheiding. Dus ben ik op onderzoek uitgegaan. En nu wordt het politiek-correct!

Omdat ik perse wilde weten wie nu de rechtmatige eigenaar was van, dit heerlijke kruidgewas, heb ik de stoute schoenen aangetrokken en aangebeld bij het eerste het beste huis, dat in mijn ogen in aanmerking kwam om het eigendomsrecht te claimen van deze heerlijk geurende plant.

Tot mijn grote vreugde werd de deur geopend door ….. “Said” een buitengewoon vriendelijke Nederlandse jongeman van Marokkaanse afkomst, inburgeringscursus afgerond, onze taal nog niet helemaal machtig, maar wel op blote voeten in blauwe badslippers. En dan kun je bij mij weinig fout meer doen.

“Mag ik U wat vragen?”, vroeg ik. “Is deze rozemarijnstruik misschien van U en mag ik er wat takjes van meenemen? Wat voor struik????”, vroeg Said me. “Een rozemarijnstruik”legde ik geduldig uit. “Heel lekker in het eten”. Stomverbaasd keek hij me aan. “Kan je dat eten??????”. “Heerlijk in bijvoorbeeld een aardappelschotel uit de oven. Je snijdt de aardappels in blokjes of parten, je legt ze in een ovenschotel, flink wat tenen knoflook ongepeld erbij, een paar blaadjes laurier. Wat zeezout, olijfolie erover en een paar takjes van deze heerlijke rozemarijn. In de oven zetten en klaar.” Hij moest even nadenken of hij mijn hele verhaal goed had begrepen. Waarschijnlijk dacht hij: “Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen? Vraagt er een of andere kale gek om een paar takken van een plant waar ik het bestaan niet eens ken, krijg ik een hele culinaire verhandeling naar mijn hoofd”. Toen begon hij van oor tot oor te stralen. “Natuurlijk, natuurlijk, neem maar, neem maar”, zei hij enthousiast. Voorzichtig, plukte ik twee takjes uit de struik. “Meer?, Meer?, Meer?, vroeg hij. “Nee hoor, zo heb ik meer dan genoeg voor het eten van vanavond, maar wanneer ik nog eens wat nodig wat heb, vindt U het dan erg als ik nog eens een keer een paar takjes meeneem?” vroeg ik. “Natuurlijk niet, neem maar zoveel als U nodig heeft”, zei Said met een glimlach. Nadat ik hem van harte had bedankt, namen we vrolijk afscheid van elkaar. “Wat een schat van een man”.

Wat kan het leven toch leuk zijn, door twee takjes rozemarijn, was mijn hele dag goed. Niet door die twee takjes, maar door mijn ontmoeting met Said. Hardop vroeg ik me bij mijzelf af, waarom ik toch niet veel vaker contact zoek met onze Marokkaanse medemens. Telkens wanneer ik een bezoek breng aan de “Almoshsinin Moskee”, is mijn ervaring hetzelfde. Altijd word je er vriendelijk ontvangen, zijn de mensen er gastvrij, lief en zeer vrijgevig. Geen enkel waardeoordeel of ik wel of niet gelovig ben, maar gewoon aardig.

Anders dan bij de “Boosburger”, de islamhater, voel me ik me bij de gemiddelde moslim een stuk beter op mijn gemak en vooral meer welkom. Het is vooral het gevoel dat ze je geven, dat aardig voor elkaar zijn niets kost, en dat vriendelijkheid zoveel makkelijker is, dan je met een volstrekt misplaatst gevoel van superioriteit jegens “die/een ander” op te stellen.

Zoveel valt er te winnen wanneer we tijd voor elkaar nemen en oprechte interesse in elkaar tonen. Dan valt angst, maar ook wantrouwen ten opzichte van elkaar heel snel weg en wordt samen met elkaar leven niet alleen veel gemakkelijker, maar vooral veel leuker.

De multiculturele samenleving is helemaal niet mislukt, we moeten er gewoon een beetje mee ons best voor doen en dat hoeft helemaal niet zo moeilijk te zijn.

Ik had U alleen een politiek-correct verhaal beloofd en volgens mij is het dat ook behoorlijk geworden. Teruglezend lijkt het wel een beetje  op een postmodern kerstverhaal en dat was niet mijn eerste insteek toen ik er mee begon. Maar………………………………….

Daarom  concluderend: Oosterheide heeft naast dennentakken… Rozemarijn en…………….

Oosterheide Rocks!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

Advertenties

De “Boosburger”

img_0650-2

Gisteren begaf ik mij goed geluimd naar de Action, voor de aanschaf van dinerkaarsen en waxinelichtjes, dit ter opluistering van de kerstgedachte “Vrede op Aarde”.

Nog steeds in uitstekend humeur arriveerde ik bij de kassa, waar een lief, maar bloednerveus meisje van een jaar of vijftien, met een prachtig hoofddoekje, haar uiterste best zat te doen. Het was duidelijk haar eerste, misschien tweede werkdag.

Voor alle duidelijkheid, ik was niet alleen in de Action deze zaterdagmiddag. Het hele dorp was uitgerukt en in kerststemming, opgewekt de boodschappenmanden aan het vullen, met allerhande min of meer smaakvolle kerstversieringen.

Ik heb meerdere afwijkingen en het leuk vinden om in een rij te staan bij een kassa  is daar een goed voorbeeld van. Je leert er je medemens kennen.  Ook deze middag maakte daarop geen uitzondering. Mijn humeur zou snel omslaan.

Toen ik eindelijk aan de beurt was, arriveerde er plotseling aan het eind van de kassa een man, met in ene zijn hand een kassabon van een centimeter of vijftig en in zijn andere hand een doosje met vijf kerstballen.

‘Je hebt me twee euro gerekend voor een doosje met vijf ballen. Normaal horen er zes kerstballen in deze verpakking te zitten en kosten ze twee euro. Omdat er nu vijf in de verpakking zitten zou ik korting krijgen van vijfendertig cent. Dus 1.65 euro. Ik heb de hele kassabon drie keer doorgespit, maar ik zie nergens die korting. Wil je dat nu onmiddellijk voor mij nakijken.

De rij aan de kassa aan de kassa was aangegroeid tot een man of twintig, het meisje achter de kassa was een hyperventilatieaanval nabij. Met trillende handen begon ze de kassabon na te kijken. ‘Ik heb het gevonden Meneer’ zei ze. ‘Ik roep even mijn chef erbij, want ik weet niet hoe ik dit moet afhandelen’,  zei ze met bevende stem. ‘Jullie weten niet veel he? zei deze vrolijkerd. Mijn humeur was inmiddels omgeslagen en ruim drie jaar psychotherapie, waarin ik had geleerd om mij niet te ergeren, dan wel kwaad te maken, waren in een klap voor niets geweest

De man negerend, zei ik tegen het meisje: ‘Lieverd geef die meneer zijn 35 eurocent maar, dan tel je dat wereldbedrag maar bij mijn rekening op, dan klopt jouw kassa vanavond en kunnen we allemaal weer verder met waarvoor we gekomen zijn’. De dame achter mij knikte instemmend en zei: ‘Anders mag je het ook bij mijn boodschappen rekening zetten hoor. Wij doen niet zo moeilijk De inmiddels rood aangelopen man ontplofte zowat. En werd ook steeds agressiever. Mijn adrenalinespiegel was ook aardig aan het oplopen. Het zou toch niet waar zijn, dat ik op deze zaterdagmiddag mijn mouwen zou moeten oprollen. Anderzijds was ik er zo langzamerhand wel helemaal klaar voor. ‘Doe een effe normaal man’ beet ik hem toe. In de hoop dat het jargon, van zeer waarschijnlijk zijn idool, hem misschien tot rust zou manen. Gelukkig arriveerde de chef van de kassière en nam de man snel mee naar de klantenservice, waar deze ‘Boosburger’ zijn opgelopen financiële schade van 35 cent adequaat gerepareerd zag worden.

Mezelf verwijtend, dat ik me om zo’n eikel kwaad had lopen maken, stapte ik op mijn fiets. Tegelijkertijd werd ik heel verdrietig. De blanke boze man mag zich ongestraft misdragen, ten opzichte van een vijftienjarig Marokkaans meisje, die voor een uurloon van misschien drie euro haar uiterste best zit te doen. Haar behandelen of ze hem bestolen had van het wereldbedrag van 35 eurocent, zo van jullie buitenlanders zijn tenslotte allemaal dieven.

Het rechtvaardigen van  het fenomeen ‘Minder, Minder, Minder’ geeft mensen kennelijk een vrijbrief om ongestraft buitengewoon respectloos met onze medelanders om te gaan.

Nou “Not In My Backyard !!!!!!!!, want mijn Oosterheide Rocks!!!!!!!!”

“De Eetkamer” in de Bunthoef….

vaimg_0124

Ja ja, dit is ook Hutspot, maar daar gaat het nu niet over. Dit blog gaat over …….

DE EETKAMER

Het idee is als volgt, vanaf laten we zeggen de tweede week van januari 2017, wordt het in de Bunthoef mogelijk om een eenvoudige maaltijd te komen nuttigen.

Er zijn al een aantal pogingen gedaan in het verleden om op regelmatige basis iets met eten te doen. En ondanks alle inspanningen, kwam het allemaal niet echt lekker van de grond. Ook heb ik meerdere malen en met diverse partijen hier in de gemeente gesproken om te onderzoeken of we Resto Van Harte naar Oosterhout zouden kunnen halen. Enthousiaste reacties daar niet van, maar doorpakken ??????

Waar gaat het om? Mijn uitgangspunt was eigenlijk een cursus “budget koken”, maar daar is eigenlijk weinig vraag naar. Dat wil zeggen, de vraag is er wel maar er is een onzichtbare drempel bij veel mensen. Het hoe en waarom laat zich raden. Wat ik heel graag zou willen leren aan mensen, is, dat het mogelijk is om met hele eenvoudige middelen en ingrediënten een voedzame, gezonde en vooral goedkope maaltijd te maken.

Daarom wil ik nu gewoon  beginnen in “de Eetkamer”, met het serveren van een bord eten, voor de prijs van 3 euro. Je moet je hier bij voorstellen bijvoorbeeld Nasi Goreng, op basis van kippendijen , prei en doperwten, met ei, gebakken uitjes, zoetzure komkommer en eventueel satésaus. Maar ook Een mooie bal gehakt met gebakken aardappeltjes, huisgemaakte appelmoes en een seizoensgroente. Mogelijkheden te over. Uiteraard vergeet ik ook de vegetariërs onder ons niet.

Eerst een gewoon eerlijk bord eten. Wanneer het idee aanslaat, kunnen we het altijd uit gaan breiden naar een volledige maaltijd. Maar ik wil het allemaal een beetje organisch laten ontstaan. Voorlopig begin ik in januari  gewoon. Vanaf de tweede week maak ik gewoon iedere woensdag een maaltijd.

Wat ik hoop, is dat we van “de Eetkamer” een plek kunnen maken, waar iedereen van harte welkom is. Gezellig 1 keer in de week samen eten.

Ik houd U allen op de hoogte. Binnenkort volgt er informatie over de exacte data en wat de pot zoal schaft.

En vergeet U vooral niet:  Oosterheide Rocks!!!!!!!!!!!

De Kop van Zuid (7)

Een goede vriend (ja de vriend die mij tot bloggen aanzette) vroeg mij een aantal dagen geleden, waarom ik nooit iets schreef over de plaatselijke politiek. Mijn antwoord luidde toen, dat ik  van mijn psychotherapeut moest proberen wat minder cynisch te zijn. Mijn empathische  vermogens wat meer te laten spreken. En….., dat nu, wordt, wanneer je iets wilt schrijven over lokale politiek, een lastig verhaal. Op het gevaar af, dat ik vanaf het verschijnen van dit epistel, mijn gezicht niet meer kan laten zien in het centrum van de stad, wil ik toch een poging wagen. Wel kom ik meer en meer tot de conclusie, dat ik niet geschikt ben voor de politiek. Over het hoe en waarom wil ik proberen duidelijkheid te verschaffen in het hierna volgende. Voor diegene die zich aangesproken voelt,  geldt: doe er uw voordeel mee,…… of niet,………….het is geheel aan U.

Ego’s, Narcisme en Eigen Belang, het had ook de kop van dit blog kunnen zijn. Het vat in 1 zin samen, wat lokale politiek inhoudt.

Ego’s

De plaatselijke politicus heeft een groot ego, zeker bij diegene, die al een tijdje meeloopt, is het ego van ongekende omvang. Waarop dit enorme ego is gebaseerd, is mij volkomen onduidelijk. Het is nogal wat, dat je je druk mag maken over het kappen van een boom, het asfalteren van een rotonde of een lint mag doorknippen bij het openen van een sportkantine. Ik kan me levendig voorstellen, dat dit een enorme boost moet geven aan je gevoel van eigenwaarde. Dat zonder jou de wereld ophoudt te bestaan. U begrijpt dat ik chargeer. Uiteraard  zijn er hele ingewikkelde dossiers en het bagatelliseren van het vak van wethouder of raadslid zou niet terecht zijn. Het probleem is echter dat de meeste personen, die dit eerbare beroep mogen uitoefenen, zijn gaan geloven in de volledige onmisbaarheid van hun aanwezigheid in deze samenleving.

Narcisme

In dit verband is het misschien aardig om de definitie van narcisme nog maar eens naar voren te halen:

 Narcisme is een Freudiaanse term uit de psychologie. Het is een vorm van gedrag dat wordt gekenmerkt door een obsessie met de eigen persoonlijkheid (vaak het uiterlijk), egoïsme, dominantie, ambitie en gebrek aan inlevingsvermogen.

Nou heeft de plaatselijke politicus wel last van een obsessie met de eigen persoonlijkheid (zie Ego), gelukkig niet zozeer met zijn of haar uiterlijk, want dan zou het helemaal hopeloos zijn. Voor de rest is deze definitie behoorlijk accuraat. Uiteraard verschilt de mate van narcisme per individu.

Eigenbelang

Ook hier verschilt de hoeveelheid eigenbelang van  persoon tot persoon. Wel is duidelijk, dat de politicus ter linkerzijde, iets minder het eigen belang laat prevaleren, dan de volksvertegenwoordiger aan de rechterzijde van het politieke spectrum. Triest wordt het het pas echt wanneer de eigen positie in het geding is. Het stemgedrag wordt onmiddellijk bijgesteld, wanneer het pluche in gevaar dreigt te komen. Dit geldt overigens zowel  voor wethouders als voor raadsleden. Als het stemmen dreigt te kosten, dan gaan politieke principes, indien al aanwezig,  heel snel de prullenmand in. Verder kan ik me niet aan de indruk onttrekken, dat ook persoonlijke belangen voor diverse politici een reden zijn geweest om de politiek in te gaan. Dit laatste is een kant van het verhaal wat moeilijk te bewijzen valt, maar het is eigenlijk te treurig voor woorden.

img_0159

 

Het gevolg is, dat politici door deze drie criteria, ook nauwelijks kunnen of willen samenwerken of het moet echt niet anders kunnen. Het hoofdbureau van de partij wordt ook heel vaak lokaal gebruikt als excuus om niet samen te hoeven werken. De slagkracht van de politiek is door de versplintering van het politieke landschap zeer gering geworden. Verder hebben we gemeentelijk,  naast de landelijke partijen ook nog eens te maken met allerlei lokale politieke hobbyclubs. Niet alleen in mijn gemeente is zo’n club van lokale ego’s nog eens de grootste partij ook. Al helemaal niet gehinderd door enige vorm van politieke ideologie, anders dan eigenbelang, zijn ze in staat om door een uiterst populistische manier van politiek bedrijven, een grote stempel op onze samenleving te drukken.

Frustrerender is, dat bij partijen waarbij mijn hart ligt, het ook al zo ontzettend lastig is om op een simpele manier tot samenwerking te komen. Ook daar ontbreekt het aan moed, doortastendheid en domweg gezond verstand om gewoon te zeggen: “Jongens we gooien onze verschillen overboord, we kijken niet meer achterom en we gaan doen waarvoor we zijn ingehuurd”. Ja, ik beschuldig mijn eigen politieke geloofsgenoten van domheid. Want op links zitten we toch een potje principieel te wezen. Zijn we ons vast aan het houden aan talloze dogma’s en excuses om vooral, maar niet tot overeenstemming te komen. We jij-bakken wat af en we laten ook nog eens de verkeerde mensen met elkaar de onderhandelingen (een rot woord) voeren. Vooral van de uitdrukking : “de bal ligt nu bij de andere partij”, krijg ik ontiegelijke jeuk. Ik kan eigenlijk niet anders concluderen, dan dat de echte wil om een sociaal blok te vormen uiteindelijk ontbreekt. Men maakt  zich bij voorbaat al meer zorgen om de “poppetjes”. “Hoe moet het dan met de vertegenwoordigers van onze eigen partij?” Helemaal niet onze eigen partij, het gaat om onze idealen, te weten: een sociaal alternatief bieden tegenover het huidige neo-liberale beleid van eigenbelangen. En daar zijn de “poppetjes”volledig ondergeschikt aan. Tenminste zo zou het moeten zijn, maar ja Ego’s hé.

Waarom is de titel van  dit blog De Kop van Zuid en niet bijvoorbeeld Ego, Narcisme en Eigenbelang? De reden hiervoor is simpel, wanneer je iets wilt veranderen of hoopt te verbeteren in de samenleving, dan moet je niet bij de politiek zijn. Maar komt de verandering van onderop. Van de mensen in de wijken. Van creatieve onderstromen. Niet van systeemdenkers, maar van mensen met vrije geesten. Niet van adviesbureaus en andere consultants, maar gewoon van je buren. Politici staan niet met hun poten in de modder en als ze al een keer hun laarzen aantrekken, dan doen ze dat alleen wanneer er iemand van de pers aanwezig is. Daarom ook concentreer ik mij meer en meer op mijn eigen wijk. Meehelpen in de plaatselijke politiek voelt steeds vaker als trekken aan een dood paard.

IMG_0390

Mijn wijk, de Kop van Zuid,  waar de multiculturele samenleving niet mislukt is, maar waar op dit vlak nog wel veel te halen en te brengen valt. Het geloof in de politiek is bij ons, op een enkeling na, nagenoeg verdwenen. Een wijk, waar problemen soms moeilijk, maar wel overzichtelijk zijn. En…. waar we kunnen proberen met een positieve instelling en creativiteit de boel leuker te maken. Echte verandering in de samenleving vindt plaats op micro-niveau, in je eigen straat, je eigen buurtje en vervolgens je eigen wijk. De politiek staat daar mijlen ver vanaf, die bedenken van achter hun bureau hoe wij het moeten doen. Nou, ik dacht het even niet, U had het al geraden mijn wijk is Oosterheide, mijn buurt de Natuurkundigenbuurt  en mijn straat de Boerhaavelaan.

En U wist het natuurlijk al…….. Oosterheide Rocks!!!!!!!!!! en speelt Cricket!!!!!!!

De Kop van Zuid(6)

IMG_0388

De Kop van Zuid (Oosterheide) is volop in beweging en wel in de meest letterlijke zin, tegenover mijn huis ligt sinds een paar maanden een cricketveld, vlak naast het pand van Oranjewoud en gezellig dat het er is.

IMG_0390

Een leuke club mannen, jong en oud, zijn daar regelmatig te vinden. De gemeente heeft ze dit stukje land ter beschikking gesteld en het is omgetoverd tot een echt cricketveld. Waar het vooral om gaat,  is het hebben van plezier en dat hebben ze volop.

IMG_0385

Toen wij er vanavond gingen kijken werden we gelijk uitgenodigd om ook een balletje te slaan, maar daar heb ik me maar niet aan gewaagd. Misschien een volgende keer, maar dan ga ik van ter voren wel eerst een bordje curry eten om in de stemming te komen. Iedereen die mee wil komen spelen is bij deze van harte uitgenodigd.

Zo zie je maar………….

Oosterheide Rocks !!!!!!!!!!

 

 

De Kop van Zuid(5)

IMG_0382

De Kop van Zuid breidt uit!

 

IMG_0379

Met Koninklijke Goedkeuring!

 

IMG_0376

Prince liet van uit de hemel een Paarse Regen neerdalen over ‘Everdenberg’ en hij zag dat het goed was !

 

IMG_0373

 

Poetin annexeerde ‘De Krim’ op vijandige wijze. Wij hier uit Oosterheide doen dat anders. Enige maanden terug annexeerden wij een klein stukje van industrieterrein ‘Everdenberg’, het grote verschil met Poetin is, dat wij dat diervriendelijk deden. En zie: Purple Rain, Purple Rain. Het hele veld staat vol met prachtige paarse bloemen en niet alleen dat. Bijen, vlinders, hommels vliegen af en aan. Met als resultaat: ………..

IMG_0370

Zo zie je maar “Geannexeerd Goed Gedijt echt wel”!!!!!!!!!!!!!!!!! en……………

Oosterheide Rocks!!!!!!!!!!!

 

 

Gezond eten?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Gezond eten, daar gaat het vandaag de dag alleen nog maar over. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik daar bij tijd en wijle behoorlijk nerveus van word. Er is niets tegen gezond eten, zolang het maar geen religie wordt. Net als bij veel religies mag er heel veel niet. Gij zult geen gluten eten.Van suiker belandt U in het vagevuur. Bij het eten van vet, mag U niet langs ‘Af’ en ontvangt U geen 200 gulden, maar dat heeft dan ook weer niets met geloof te maken. U ziet, ik ben flink in de war. Een veel groter probleem wordt het wanneer je niet meedoet met dit gezonde gedoe. WAT? “Eet jij nog steeds niet biologisch?”, Nee want, dat is niet perse gezonder, het is beter voor het milieu, dat dan weer wel. En dat vind ik een valide argument. Het is wel een argument voor de zg. “Happy Few”, want biologisch eten, is voor Jan met de Pet financieel niet haalbaar. Wat ook weer niet wil zeggen, dat Jan dan maar plofkip moet eten. Wat wel een gezond argument is, is: ‘Eet minder vlees’, beter voor het milieu en beter voor het lichaam. Toch is ook dit een tamelijk elitair standpunt. Om namelijk van alleen groente een fatsoenlijke en gevarieerde maaltijd te maken, moet je wel over de nodige kookkunst beschikken. Tevens moet je als man, wanneer je dit goed klaar wilt maken, raar haar hebben (opgeschoren aan de zijkanten en van boven lang met het liefst een knotje) en niet te vergeten een baard.

Wat mag er dan wel van de Gezondheid-Politie? Quinoa, Spelt, Kikkererwten, Broccoli-Chips, Wilde rijst, Ongepelde rijst, Bonen maar niet uit een potje, Kokosolie. En dan zuivel, maar dan wel geitenmelk of amandelmelk, want sojamelk is zoooo 2010. Uiteraard ben ik volkomen onvolledig van wat er wel en niet mag. Feit is echter wel, dat wat wel mag volstrekt onbetaalbaar is voor ten minste tachtig procent van onze bevolking.

Nou had ik me zo voorgenomen om alleen nog maar vrolijke en positieve berichten de wereld in te slingeren en ben ik toch weer een beetje cynisch aan het zeiken geslagen. Boven dit artikel staat een plaatje van een gerecht, waarvan ik hoop dat het gegeten mag worden. Tempeh/Tauge  Hier volgt het recept:

Snijdt een blok Tempeh in stukjes van 0,5 x 2 cm, snipper een sjalotje en snijdt twee teentjes knoflook in zo klein mogelijke stukjes. Verhit een flinke scheut zonnebloemolie in de wok en voeg er ook nog een flinke scheut sesam olie aan toe. Alles in 1 keer in de wok en op hoog vuur bakken, wel uitkijken dat de knoflook niet bruin wordt, een eetlepel korianderpoeder een eetlepel laospoeder meebakken, theelepel komijnpoeder erbij en dezelfde hoeveelheid sereh. Afblussen met een flinke scheut sake. Daarna gembersiroop toevoegen, ketjap manis en wat zoute sojasaus. Een flinke lepel sambal badjak om het af te maken. Pas wel op dat het niet te nat wordt. Was de Tauge en voeg op het laatste moment toe en verhit alleen en serveer direct. Lekker met gewoon witte rijst en Pecel(pindasaus). De Pecel vindt je bij iedere fatsoenlijke Toko en dan wil je nooit meer Wijko.

Eet U met smaak!

En vergeet niet: Oosterheide Rocks!!!!!!