Maand: januari 2017

“Linkse Elite” of “Rechtse Rakkers”….. of …… Het eind van het Fatsoen ………

img_0751

Dit was de kop van het hoofdredactionele artikel in de Vonk-bijlage van de Volkskrant van afgelopen zaterdag. Ik dacht bij mijzelf, hier ga ik eens goed voor zitten. Blijkt het hele artikel te gaan over een zelfingenomen rechtse relnicht. Een betweterige natte kledder, die ook nog eens serieus wordt genomen. De zogenaamde “Linkse Elite” siddert.

Er was echter een regel, die mijn aandacht trok en wel deze: “Milo, zelf een journalist, heeft een postmoderne omgang met de waarheid.” En toen schrok ik wakker, want het vat heel mooi samen wat de moraal is van  Milo en van de populistische “Rechtse Rakkers”.

Een postmoderne omgang met de waarheid is veruit het meest verontrustend.  De bekende discriminerende, rechtse prietpraat waar het hele artikel verder vol mee staat is eigenlijk niet zo eng. Veel enger is het, dat de waarheid volledig irrelevant aan het worden is. Fact-Checking is het instrument waarmee de “Linkse Elite”, zich probeert te verdedigen. De “Rechtse Rakkers”, liggen daar totaal niet wakker van. De waarheid is perceptie geworden en perceptie de waarheid. Ga er maar aan staan.

In vele gesprekken, die ik de afgelopen tijd heb gevoerd, met mijn al of niet politieke vrienden, was de rode draad toch veelal : “Hoe vinden we een antwoord op de opkomst van populistisch rechts. Het probleem heb ik nu in ieder geval weten te isoleren. Het probleem van de “Linkse Elite”is ……………………….FATSOEN!!!!!!!!!!!!

Met eerlijkheid, of nog erger de nuance, win je de oorlog niet. Met redelijkheid en een luisterend oor, of met de opstelling van: we komen er samen wel uit sta je tegenwoordig meteen met vijf nul achter. Het is in en in triest, maar het is niet anders.

De “Rechtse Rakker”, liegt een probleem bij elkaar, jaagt daarmee vervolgens het volk (overigens een term die ze zelf graag gebruiken en waaraan ik een enorme hekel heb) de stuipen op het lijf en geeft vervolgens een of andere minderheidsgroepering de schuld. Dat kan een Marokkaan  zijn, maar ook gewoon een neger of een homo, want die vallen allemaal niet onder de noemer van het verheven blanke Arische ras. Het ras van eigen volk eerst.

U ziet, ik laat langzaam maar zeker het FATSOEN achter me. Ik denk , dat spijkerharde actie is geboden.

Als argumenten niet meer werken en worden afgedaan als elitair geleuter. En wanneer doorgaans goed geïnformeerde journalisten monddood worden gemaakt. En de populistische leiders niet debatteren,  maar zich verstoppen achter Twitter, want dat is wel zo veilig. Dan roep je maar wat en als je tekstschrijvers  de Jozef Goebbels-Academie hebben afgerond, dan kan je hele grote groepen eenvoudig naar je hand zetten.

Dus dan……… Moet de beuk er in, dan wordt het tijd, dat links weer echt links wordt, dat we ouderwets de barricaden opgaan. Ons niet meer laten wegzetten als de veroorzakers van al het kwaad. We moeten ons kapot schamen, dat we geen antwoord hebben op onwaarheden en one-liners van mensen, die alleen maar uit zijn op macht en eigen veelal materieel gewin.

We leven hier in een prachtig land en we laten het naar de kloten helpen, door populistische rechtse mafkezen, die echt volkomen schijt hebben aan de burger voor wie ze zeggen op te komen. Ze hebben maling aan het milieu. Ze ontkennen het fenomeen van de opwarming van de aarde en van duurzaamheid hebben ze al helemaal nooit gehoord. Ze geven onder andere de schuld aan mensen, die gevlucht voor honger en oorlog, hier een veilig heenkomen hebben gezocht.

Het wordt de hoogste tijd, voor een snoeihard tegengeluid. Weg met het fatsoen, weg met de redelijkheid, weg met het eerlijke verhaal. Maar we moeten de “Rechtse Rakker”wegzetten als een: Onbetrouwbare, Egocentrische, Discriminerende, Racistische Naarling, die er alleen maar op uit is om onze zorgvuldig opgebouwde samenleving te dereguleren. Ten einde er zelf beter van te worden En daarmee bedoel ik echt zelf beter, niet het volk waarvoor men zegt te strijden. De “Rechtse Rakker” wil polarisatie, wat mij betreft kunnen ze het krijgen.

Mijn grootste zorg betreft niet mijzelf, mijn tijd zal het allemaal wel duren. Maar ik heb kinderen en kleinkinderen en die “Rechtse Rakkers” moeten van hun afblijven. Het hoe en waarom ze een bedreiging vormen voor mijn kinderen en kleinkinderen, dat hoef ik niet uit te leggen. Mijn kinderen  zijn mondig genoeg, maar het zou helemaal niet nodig mogen zijn en dat neem ik die rechtse populistische beweging hoogst kwalijk.

Voor ik het vergeet Oosterheide Rocks!!!! En dat zou de “Linkse Elite” ook moeten doen!!!!!!!!!

 

Advertenties

De Systeem Maatschappij en …… Waar zijn we nou zo bang voor?????

6-split-loyalties-a

“Houdt nou toch toch eens op, om je overal aan te ergeren”, zei mijn psychotherapeut vaak tegen me. “Verbaas je nou over zaken waar je je aan stoort. Dat is veel minder negatief en veel minder vermoeiend”. En….. Hij had natuurlijk voor de zoveelste keer gelijk. Maar toch, nu mijn therapie zo’n jaartje achter me ligt, moet ik toch zeggen dat wanneer je je selectief, dat dan weer wel, je weer eens enorm ergert, het toch heel prettig en inspirerend kan zijn en…… deze ergernis wil ik graag met U delen.

chaos

Eigenlijk moet ik meteen beginnen met mijzelf te corrigeren, het is toch geen ergernis, het is wel verbazing. Oprecht verbaasd, ben ik, over gekapitaliseerde domheid. Wat bedoel ik hiermee? Laat ik het zo proberen uit te leggen, domheid is een instituut geworden, een levenswijze. Niet nadenken, maar procedures volgen. Lijstjes afvinken in plaats je afvragen of het lijstje juist is. Spreadsheets zijn de ruggengraat geworden van ons bestaan. Als de cijfertjes kloppen, dan is het goed. Maar is dat nu ook werkelijk zo?

Een voorbeeld. In mijn stad wordt er met man macht nagedacht over hoe er nieuw leven geblazen kan worden in een leeglopende binnenstad. Er zijn werkgroepen, er is een stadsmanager, er is een wethouder, die met zijn ambtenaren meedenkt. Kortom er is een algemeen gevoel van dat er wat moet gebeuren. Er worden plannen gesmeed en dan rolt er onder andere uit, dat het een goed idee zou zijn om gedurende de kerstvakantie een ijsbaan te plaatsen op de markt. Op zich een prima idee, maar dan plaatsen ze die ijsbaan in een soort van partytent, want het zou wel eens kunnen gaan regenen. Er komt middels koppelverkoop een leuke skihut bij en de jolijt kan beginnen. Vervolgens gaan we turven, bezoekersaantallen, omzet, kosten en wat er zoal verder administratief bij komt kijken en…………. aan het eind van de rit is het een succes. Want we zijn uit de kosten, dus er heeft niemand een fout gemaakt.

En daar gaat het dus mis, want los van het feit, dat het een leuk idee is, is het een gemiste kans. En wel hierom. Een ijsbaan in de stad moet in de open lucht, kerstbomen er omheen en koek en zopie tenten van de lokale horeca er dicht tegen aan. Dan trek je niet alleen de burgers uit je eigen stad, maar laat je ook aan je omgeving zien hoe gezellig het in je stad kan zijn.

ijbaaan

Maar ja de cijfers kloppen, alles is afgevinkt, nog even een laatste evaluatie, want dat hoort er ook bij. Dat noem ik dus gekapitaliseerde domheid. Wanneer neemt er iemand nou eens een risico, kijkt er iemand nou eens verder dan zijn beeldscherm en zijn mailbox. Wanneer je om je heen, kijkt dan zie je dat er steden zijn waar het wel klopt.

Vandaag de dag worden we geregeerd door angst, angst voor het maken fouten, angst voor onze baas, angst voor onze status, angst dat ons ego beschadigd wordt en ook dat is weer die gekapitaliseerde domheid. Waar zijn we nou zo bang voor? Fouten maken is leuk, dan heb  je namelijk echt weer eens je hersens nodig om te kijken hoef je het weer kan oplossen. Als je bereid bent om eens buiten de lijntjes te kleuren, dan neem je een risico, maar krijgen ideeën, die in beginsel goed zijn een scherp randje en worden daardoor betere ideeën. Lokale overheden zouden daar de kaders voor moeten scheppen, maar dan vraag je nogal wat. dan vraag je om een een cultuuromslag, dan moet de systeemwereld op zijn kop. Dan klopt het allemaal niet meer en kunnen we elkaar niet meer afrekenen op fouten. Maar vraagt het om lateraal denkvermogen, vraagt het om durf, om lef. En….. dat is voorlopig een utopie. En ik raak meer en meer moegestreden. Mijn naam is dan ook geen Don Quichot, daarom wil ik steeds minder te maken hebben, met niet alleen overheden of bedrijven, maar ook met mensen, die alleen maar in procedures of zoals een goede vriend van mij zei, in spreadsheets denken.

Daarom overweeg ik ook me  langzaam maar zeker terug te trekken uit elke vorm van politiek of zakelijk gedoe en lekker wekelijks een potje te koken. Voor een ieder die daar behoefte aan heeft en zodra de systeemwereld zich daar ook weer mee gaat bemoeien, om wat voor reden dan ook, dan verzin ik gewoon weer wat anders. want vergeet u niet……..

Oosterheide Rocks!!!!!!!!!