Maand: september 2016

De Kop van Zuid (7)

Een goede vriend (ja de vriend die mij tot bloggen aanzette) vroeg mij een aantal dagen geleden, waarom ik nooit iets schreef over de plaatselijke politiek. Mijn antwoord luidde toen, dat ik  van mijn psychotherapeut moest proberen wat minder cynisch te zijn. Mijn empathische  vermogens wat meer te laten spreken. En….., dat nu, wordt, wanneer je iets wilt schrijven over lokale politiek, een lastig verhaal. Op het gevaar af, dat ik vanaf het verschijnen van dit epistel, mijn gezicht niet meer kan laten zien in het centrum van de stad, wil ik toch een poging wagen. Wel kom ik meer en meer tot de conclusie, dat ik niet geschikt ben voor de politiek. Over het hoe en waarom wil ik proberen duidelijkheid te verschaffen in het hierna volgende. Voor diegene die zich aangesproken voelt,  geldt: doe er uw voordeel mee,…… of niet,………….het is geheel aan U.

Ego’s, Narcisme en Eigen Belang, het had ook de kop van dit blog kunnen zijn. Het vat in 1 zin samen, wat lokale politiek inhoudt.

Ego’s

De plaatselijke politicus heeft een groot ego, zeker bij diegene, die al een tijdje meeloopt, is het ego van ongekende omvang. Waarop dit enorme ego is gebaseerd, is mij volkomen onduidelijk. Het is nogal wat, dat je je druk mag maken over het kappen van een boom, het asfalteren van een rotonde of een lint mag doorknippen bij het openen van een sportkantine. Ik kan me levendig voorstellen, dat dit een enorme boost moet geven aan je gevoel van eigenwaarde. Dat zonder jou de wereld ophoudt te bestaan. U begrijpt dat ik chargeer. Uiteraard  zijn er hele ingewikkelde dossiers en het bagatelliseren van het vak van wethouder of raadslid zou niet terecht zijn. Het probleem is echter dat de meeste personen, die dit eerbare beroep mogen uitoefenen, zijn gaan geloven in de volledige onmisbaarheid van hun aanwezigheid in deze samenleving.

Narcisme

In dit verband is het misschien aardig om de definitie van narcisme nog maar eens naar voren te halen:

 Narcisme is een Freudiaanse term uit de psychologie. Het is een vorm van gedrag dat wordt gekenmerkt door een obsessie met de eigen persoonlijkheid (vaak het uiterlijk), egoïsme, dominantie, ambitie en gebrek aan inlevingsvermogen.

Nou heeft de plaatselijke politicus wel last van een obsessie met de eigen persoonlijkheid (zie Ego), gelukkig niet zozeer met zijn of haar uiterlijk, want dan zou het helemaal hopeloos zijn. Voor de rest is deze definitie behoorlijk accuraat. Uiteraard verschilt de mate van narcisme per individu.

Eigenbelang

Ook hier verschilt de hoeveelheid eigenbelang van  persoon tot persoon. Wel is duidelijk, dat de politicus ter linkerzijde, iets minder het eigen belang laat prevaleren, dan de volksvertegenwoordiger aan de rechterzijde van het politieke spectrum. Triest wordt het het pas echt wanneer de eigen positie in het geding is. Het stemgedrag wordt onmiddellijk bijgesteld, wanneer het pluche in gevaar dreigt te komen. Dit geldt overigens zowel  voor wethouders als voor raadsleden. Als het stemmen dreigt te kosten, dan gaan politieke principes, indien al aanwezig,  heel snel de prullenmand in. Verder kan ik me niet aan de indruk onttrekken, dat ook persoonlijke belangen voor diverse politici een reden zijn geweest om de politiek in te gaan. Dit laatste is een kant van het verhaal wat moeilijk te bewijzen valt, maar het is eigenlijk te treurig voor woorden.

img_0159

 

Het gevolg is, dat politici door deze drie criteria, ook nauwelijks kunnen of willen samenwerken of het moet echt niet anders kunnen. Het hoofdbureau van de partij wordt ook heel vaak lokaal gebruikt als excuus om niet samen te hoeven werken. De slagkracht van de politiek is door de versplintering van het politieke landschap zeer gering geworden. Verder hebben we gemeentelijk,  naast de landelijke partijen ook nog eens te maken met allerlei lokale politieke hobbyclubs. Niet alleen in mijn gemeente is zo’n club van lokale ego’s nog eens de grootste partij ook. Al helemaal niet gehinderd door enige vorm van politieke ideologie, anders dan eigenbelang, zijn ze in staat om door een uiterst populistische manier van politiek bedrijven, een grote stempel op onze samenleving te drukken.

Frustrerender is, dat bij partijen waarbij mijn hart ligt, het ook al zo ontzettend lastig is om op een simpele manier tot samenwerking te komen. Ook daar ontbreekt het aan moed, doortastendheid en domweg gezond verstand om gewoon te zeggen: “Jongens we gooien onze verschillen overboord, we kijken niet meer achterom en we gaan doen waarvoor we zijn ingehuurd”. Ja, ik beschuldig mijn eigen politieke geloofsgenoten van domheid. Want op links zitten we toch een potje principieel te wezen. Zijn we ons vast aan het houden aan talloze dogma’s en excuses om vooral, maar niet tot overeenstemming te komen. We jij-bakken wat af en we laten ook nog eens de verkeerde mensen met elkaar de onderhandelingen (een rot woord) voeren. Vooral van de uitdrukking : “de bal ligt nu bij de andere partij”, krijg ik ontiegelijke jeuk. Ik kan eigenlijk niet anders concluderen, dan dat de echte wil om een sociaal blok te vormen uiteindelijk ontbreekt. Men maakt  zich bij voorbaat al meer zorgen om de “poppetjes”. “Hoe moet het dan met de vertegenwoordigers van onze eigen partij?” Helemaal niet onze eigen partij, het gaat om onze idealen, te weten: een sociaal alternatief bieden tegenover het huidige neo-liberale beleid van eigenbelangen. En daar zijn de “poppetjes”volledig ondergeschikt aan. Tenminste zo zou het moeten zijn, maar ja Ego’s hé.

Waarom is de titel van  dit blog De Kop van Zuid en niet bijvoorbeeld Ego, Narcisme en Eigenbelang? De reden hiervoor is simpel, wanneer je iets wilt veranderen of hoopt te verbeteren in de samenleving, dan moet je niet bij de politiek zijn. Maar komt de verandering van onderop. Van de mensen in de wijken. Van creatieve onderstromen. Niet van systeemdenkers, maar van mensen met vrije geesten. Niet van adviesbureaus en andere consultants, maar gewoon van je buren. Politici staan niet met hun poten in de modder en als ze al een keer hun laarzen aantrekken, dan doen ze dat alleen wanneer er iemand van de pers aanwezig is. Daarom ook concentreer ik mij meer en meer op mijn eigen wijk. Meehelpen in de plaatselijke politiek voelt steeds vaker als trekken aan een dood paard.

IMG_0390

Mijn wijk, de Kop van Zuid,  waar de multiculturele samenleving niet mislukt is, maar waar op dit vlak nog wel veel te halen en te brengen valt. Het geloof in de politiek is bij ons, op een enkeling na, nagenoeg verdwenen. Een wijk, waar problemen soms moeilijk, maar wel overzichtelijk zijn. En…. waar we kunnen proberen met een positieve instelling en creativiteit de boel leuker te maken. Echte verandering in de samenleving vindt plaats op micro-niveau, in je eigen straat, je eigen buurtje en vervolgens je eigen wijk. De politiek staat daar mijlen ver vanaf, die bedenken van achter hun bureau hoe wij het moeten doen. Nou, ik dacht het even niet, U had het al geraden mijn wijk is Oosterheide, mijn buurt de Natuurkundigenbuurt  en mijn straat de Boerhaavelaan.

En U wist het natuurlijk al…….. Oosterheide Rocks!!!!!!!!!! en speelt Cricket!!!!!!!

Advertenties