Drugs!!!!!!!

cannabis-490775__340

Met deze blog maak ik geen vrienden, maar daar is bloggen ook niet voor uit gevonden. Na het nieuws van gisteravond, dat Uruguay nu de teelt en verkoop van wiet volledig heeft gelegaliseerd, wist ik meteen, wat het onderwerp van mijn volgende verhaaltje moest worden.

Vierenzestig ben ik nu en iets minder dan vijftig jaar geleden rookte ik mijn eerste jointje, ik was vijftien, spijbelde en bevond mij in de Poort van Kleef aan de Markt in Eindhoven. Ik was in goed gezelschap, Armand, Bertus Borgers en Dimitri van Tooren om er maar een paar te noemen. Ik was veruit de kleinste en de jongste, maar illustere types als Magic Hendrik en Elvis, de voorzitter van de Rode Jeugd, ontfermden zich over mij. Creatief was het allemaal wel, of het nou echt goed voor je was, dit gezelschap, daar kun je natuurlijk je twijfels over hebben.

Politiek was het ook leuk Marx, Lenin, Fidel, Che en Mao was een held. Het was allemaal niet echt genuanceerd, maar wat maakte het allemaal uit “Peace”, “Love” en drugs!

In die tijd was het kopen en hebben van drugs volstrekt illegaal en daarom des te spannender, het zat ook toen al in een beginnende vorm van georganiseerde misdaad. Wij ergerden ons ook toen al dat minder leuke mensen geld verdienden aan ons. Belangrijker was nog, dat wij helemaal geen zin hadden in gedoe. Waar wij wel eindeloos over discussieerden, was de vraag waarom drugs eigenlijk niet gewoon legaal waren. Wij deden behalve onszelf toch niemand kwaad. Dus als wij aan die geestverruimende middelen ten onder wilden gaan, dan was dat toch onze eigen keus of niet dan?

Eigenlijk was ik er zo’n vijftig jaar geleden snel uit. Legaliseer alle drugs plaats de verkoop onder toezicht van de overheid en je bent van een hoop gedoe af.

Ik vond dat een halve eeuw geleden en dat vind ik nu nog. Sterker nog, ik ben er heilig van overtuigd dat wanneer je drugs legaliseert en je zo dus de misdaad buiten spel zet, je een aantal grote wereldproblemen oplost. Wereldproblemen oplost?????, ja zeker. Een goed voorbeeld:

Wij uit het westen vragen aan straatarme Afghaanse boeren om koolzaad op hun landerijen te gaan produceren. We willen ze daar goed voor betalen. Vervolgens komen de Taliban en bieden het tienvoudige aan deze arme man en zeggen dat hij opium voor hun moet verbouwen. De keuze is dan natuurlijk snel gemaakt. Die Taliban verkopen vervolgens hun drugs in ruil voor wapens aan landen als Turkije. Ik geloof niet dat ik het verder hoef uit te leggen. Een ander voorbeeld is de muur van Trump:

Mexico wordt zo langzamerhand volledig geregeerd, door Drugsbaronnen, ze terroriseren de binnenlandse markt en hebben natuurlijk baat bij hun afzet in de VS. Legaliseer die zooi nou gewoon, dan valt er niets meer te verdienen aan die handel. Vallen er minder dooien, hoef je geen ingewikkelde muren te bouwen, met alle ellendige gevolgen van dien.

Legaliseer alle drugs!!!!! Ja ook harddrugs. Gewoon verkopen via de apotheek. Dan heeft niemand er last van en als jij je thuis dood wilt spuiten, mijn keus is het niet, maar als jij er behoefte aan hebt, be my guest.

heroine

Jaarlijks gaan er ongeveer 35 mensen dood aan het gebruik van heroïne, dat zijn er 35 te veel, maar van alcohol en sigaretten leggen er 1000 maal meer mensen het loodje. Dus waar hebben we het over: Handel. Maak die handel oninteressant en je lost een hoop op.

En dan de politiek,………… de politiek, waar lieden zitten, die weten wat goed voor ons is, die zelfde politici zijn voor ons gedoogbeleid van koffieshops, maar vergeten de achterkant daarvan te regelen. Wel komen ze met een wet dat er geen koffieshop mag zijn binnen een straal van 200 meter rond een school. Dat vind ik echt de grap van de eeuw. Of dat een jongere die een jointje wil scoren zich door een paar honderd meter laat weerhouden. Typisch een oplossing van de politiek, op papier staat het wel aardig, maar het helpt echt geen moer.

Ben ik dan voor een volledig losgeslagen samenleving?????? In het geheel niet, alleen ik leef niet onder een steen en dingen gaan nu eenmaal zoals ze gaan. Drugs zijn al eeuwen oud en worden al net zo lang gebruikt. Geen enkele vorm van repressie houdt dit tegen. Wanneer je je dat realiseert, dan kan je beter pragmatisch handelen, in plaats van te blijven dweilen met de kraan open.

Ik vond dit vijftig jaar geleden en ik vind dit nu nog meer dan ooit. Verbieden gaat niet, voorlichten wel, kijk maar naar het succes van de anti-rook campagnes.

Ikzelf heb alles geprobeerd, nu rook en drink ik niet meer, ook geen spacecake, geen pilletje of wat dies meer zei.

images (1)

Het zwaarste wat ik nog gebruik is een tompouce in De Huiskamer, maar als er hier een koffieshop zou zijn dan zou ik daar graag een bakkie gaan doen. Een koffieshop in deze gemeente is een volledig no go area. Men ergert zich wel aan jongeren, die op de bus stappen naar Breda en daar hun handel halen voor het uitgaan in onze bruisende binnenstad. Hoe naïef kun je zijn.

cannabis-400832__340

Tijd voor een pretsigaretje zou ik zeggen, maar het zal wel een kopje koffie worden.

Ik neem niet aan dat velen het met mij mee eens zullen zijn, maar…………………………………… Oosterheide Rocks!!!!!! met of zonder drugs.

Advertenties

Van Onder naar Boven (1)

De Sociale Politiek van Onder naar Boven, de wens is de vader van de gedachte. De titel van dit blogje is een zeer bewuste keuze. Niet alleen omdat het kan, maar vooral omdat het moet. Politiek met een sociaal hart bevindt zich in een deplorabele staat. Niet alleen landelijk, maar zeker ook hier op gemeentelijk niveau.Dat vindt iedereen, maar is dat nou ook werkelijk zo?

Van Onder naar Boven is niet alleen een cijfermatige wens, in de betekenis van minder naar meer zetels, maar we zouden het moeten omarmen als het basisuitgangspunt van de politiek sociaal denkende mens.

Van Onder naar Boven, betekent eerst Faciliteren en dan Controleren. Dit behoeft nadere uitleg, want anders is het ook maar een losse flodder.

Van Onderen naar Boven, we kunnen er eindeloos mee doorgaan.

Maar……. Er is wel een paleisrevolutie in het denken en in de mentaliteit van de sociaal geëngageerde partijen voor nodig. We kunnen er voorlopig vanuit gaan dat de rechtse/neo-liberale politiek de lakens zal uitdelen. En? …. is dat erg? Helemaal niet Hoezo niet? Kijk nou eens wat er gebeurd als ze blijven besturen zoals er altijd is bestuurd, dan krijgen we als schoolvoorbeeld de zogenaamde “Concept Visie Bruisende Binnenstad”. Op papier klopt het allemaal. Lijvige rapporten, met heel veel marketing geklets, maar er staat niks in die rapporten, maar het klopt allemaal wel. Iedereen is gedekt, ingedekt en ho geen risico, maar volledig gespeend van enige vorm van lateraal denken. Over hoe het bijvoorbeeld dan wel moet?… Er ontstaan zo vanzelf wel meer dan voldoende voorbeelden hoe het dus NIET moet.

Hiervoor stelde ik, dat de sociaaldemocratie op zijn gat lag, maar is dat nou werkelijk zo? Strikt genomen wel, als je het zuiver theoretisch en cijfermatig bekijkt, maar wanneer je het wat breder trekt en het niet perse sociaaldemocratie noemt, maar bijvoorbeeld sociaal-denkend, dan valt het in mijn optiek erg mee. Ook hiervoor moet je van Onder naar Boven denken. Wat bedoel ik daar mee?

Een voorbeeld is “De Vrijwilliger”, onze samenleving wordt, zeker aan de onderkant en in de hoek waar de klappen vallen, bij elkaar gehouden door “De Vrijwilliger”. En… zolang de vrijwilliger niet in een al te groot keurslijf wordt geperst, functioneert het allemaal heel aardig. Deze vrijwilligers, waar het werkelijk van wemelt in onze samenleving, zijn in 99 van de 100 gevallen sociaal denkende mensen. Daar denken ze verder niet over na, maar ze “DOEN” het gewoon.

Ik heb vaak gezegd, dat neoliberale/rechtse mensen in eerste instantie aan zichzelf denken en dat zogenaamd linkse mensen eerst aan een ander denken, of in ieder geval het maatschappelijk belang voorop stellen. Er wordt vaak gezegd, dat dit wel erg kort door de bocht is, maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet. Om je te onderscheiden, moet je het simpel houden. Wanneer we in staat zouden zijn om alle vrijwilligers duidelijk te maken, dat ze eigenlijk sociaaldemocraten zijn, dan hebben we zo een meerderheid in de raad. Dit is dan weer wel kort door de bocht.

De samenleving is verrechtst, als je naar het stemgedrag van de mensen kijkt, dan zou je dat wel zeggen, maar als ik in mijn eigen omgeving kijk en dan bedoel ik letterlijk omgeving, dus niet mijn vriendenkring, dan is dat niet waar. Treurig is wel dat men rechts stemt, maar dat is niet direct ingegeven door het feit dat men rechts is, maar dat men is murw gebeukt door tendentieuze berichtgeving. Daar valt op zich weinig aan te doen, maar ook hiervoor geldt: Van Onder naar Boven. Een rustig gesprek, een kop koffie en geen grote woorden, maar gezellige omgang met elkaar, waar je de mensen het gevoel geeft, dat je elkaar best kunt vertrouwen. Door hele simpele praktijkvoorbeelden als samen sjoelen, een hapje met elkaar eten, samen tekenen. Een potje biljarten. Basale sociale omgang neemt angst en wantrouwen weg en dat begint onderaan en werkt dan als een inktvlek. Dik aangezette theorieën als “Verbindend Bestuur” en “Burgerparticpatie” zijn bedacht vanachter het bestuurdersbureau en daarvoor geldt wederom, dat het in theorie klopt, maar in de praktijk volkomen de plank misslaat. Waar het om gaat is dat je het met elkaar moet DOEN!!!!!!

Een voorbeeld en er zijn vele, is De Eetkamer in de Bunthoef. Dit is een schoolvoorbeeld, hoe een idee, vanuit een simpele gedachte kan uitgroeien, tot een instrument dat de sociale cohesie in een wijk helpt te verbeteren. Meer nog dan die pakweg tachtig mensen, die wekelijks een hapje met elkaar eten is het de tamtam die het rumoer veroorzaakt. Het geeft een gewoon goed gevoel en dat gevoel verspreid ook een gevoel van trots. Trots op je wijkcentrum en daardoor trots op je wijk en daardoor wordt de stad weer trots op haar wijk. Dus Van Onder naar Boven.

De Eetkamer is ook van Onder naar Boven tot stand gekomen een idee met een sociale gedachte werd gefaciliteerd en niet gecontroleerd. Er is wel controle, maar die leggen we ons zelf op. Door voortdurende zelfreflectie en evaluatie, leidt het van het ene idee naar het andere zonder dat je daar veel extra voor hoeft te doen.

Een ander goed voorbeeld, hoe iets van onder naar boven succesvol heeft gewerkt is het 380KV dossier. Het zijn de burgers (mensen met een sociaal en groen hart) die de start hebben gegeven aan een actie, die later door de gemeentelijke en gewestelijke politici is overgenomen. Heel erg dus van Onder naar Boven.

Wat aardig is, wanneer je het fenomeen van Onder naar Boven omarmt, dan kom je elkaar tegen. En ontstaan er nieuwe ideeën en dat zijn vaak hele grote, soms de realiteit overstijgende ideeën, maar dat is juist heel aardig. Die ideeën geven energie. Wat voorop staat is dat je gewoon ergens aan moet beginnen, dus niet eerst vreselijk gaan nadenken van wat er allemaal mis kan gaan, want gezellig met elkaar op je bek gaan is ook leuk en vooral leerzaam. Her verrassende is echter, dat het helemaal niet zo snel misgaat, al helemaal niet als je Van Onder naar Boven opereert.

Dit laatste fenomeen leert dus ook dat wanneer je van Onder naar Boven opereert, je oog krijgt voor Het Grote Idee, ik weet ook niet precies hoe ik het anders moet noemen, maar het geeft je ruimte om niet alleen maar in procedures en in visies te denken, waardoor je ieder gevoel van creativiteit in de kiem smoort. Wederom ligt een goed voorbeeld hiervan bij ons hier in de gemeente om de hoek en wel bij “De zusters van het Catharinadal” De zusters constateerden een probleem van buitenproportionele omvang. Te weten: door de vergrijzing zou er wel eens een eind aan het voortbestaan van hun klooster kunnen komen.

Als ze hadden nagedacht zoals bij de binnenstad visie, dan zouden ze het klooster hebben verkleind en de afstanden naar de gebedsruimtes hebben verkort. Dus compact, dynamisch met logische looplijnen. In theorie klopt dat, maar dan heb je je neergelegd bij het onvermijdelijke. Te weten, dat het na een paar generaties dus echt met het klooster is afgelopen. Dat was dus NIET de oplossing. Wat ze wel bedachten: ze gingen wat DOEN . Met goed nadenken en zich omringend met echt goed nadenkende mensen, hebben ze zichzelf opnieuw uitgevonden. Met hun Wijngaard, met hun Taverne en een wat modernere benadering van hun kloosterleven, waarbij ze hun traditionele waarden wel degelijk goed bewaken, ontstaat er een hele nieuwe dynamiek. En…. Als het mislukt is er nog niks aan de hand. Want dan ontstaat er wel weer wat nieuws. Het is dus niet zeggen, jongens er is niks meer aan te doen, maar we bedenken wat. En natuurlijk zijn er honderden valkuilen, maar de vlucht naar voren is altijd beter dan naar achteren.

De Sociale Politiek Oosterhout van Onder naar Boven, ik heb mijn gedachten een beetje de vrijeloop gelaten. Ik wil dit dan ook zien als een eerste aanzet, waarbij een ieder uit Sociaal Oosterhout er gaten in mag schieten of er zijn voordeel mee kan doen. Dat is aan U de lezer dezes.

Wat ik wel weet is dat dit voor mij in ieder geval het morele/sociale kompas zal vormen voor de komende jaren. En dan heb ik de plannen voor de Floraliatuin, Galvanitas en het Vlekkenplan van Annemiek nog niet eens genoemd.

Afsluitend wil ik nog wel even vermelden dat Oosterheide Rocks!!!

 

Oosterheide 4th of july Independence Day.

 

 

 

 

 

 

Die ene vierkante kilometer……..(2)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dit hoort ook bij mijn vierkante kilometer,

Net als de “tietenjurk” van Lenie, de Almohsinin Moskee, de Mac, de Mafkees, de Minimumlijder, de Politici, de Politieagent, de Oudijzerboer, de Drogist, de Eenbenige Transgender, de Afghaanse Cricketer, de Syrische Vluchteling,  de Kaasboer, de Kaaskop, de Marokkaanse Toko, het Wijkcentrum, de PVV-er, de SP-er, de Huiskamer, de Eetkamer,  de Tuin, de Kunst, de Neger, de Autist, de Scootmobiel, het Zwerfafval, de Hondenpoep, de Honden, het Bos, de Oranje Bankjes, de Supermarkten, de Boekhandel, Peter, Leo, Wilma, Mo, Abdel, Roos, Mart, Sjon, Elles, Ad, Marcel, Daniela, Ron, Petra, Prissy, Elenoor, Rob, Roos, Lia, Lilianne, Sjoerd, Marwan, Said, Arno, Corrie, de Dokter, de Tandarts, de Prikpost, de Fysiotherapeut, de GGZ, de Action, de BCC, het Pompstation, de Fitnessclub, de Bushalte, de Zeikerd, de Zeurpiet, de Sociaaldemocraat, de Groenlinkser, Elvira, Saskia, Uhro, Mandy, de Kerk, Alison, Ashley, Henk, Ingrid, de Bieb, de Fietsenmaker, Inez, Rob, Ibrahim, Fatima, Jos, Mariette, Mark, Marlies, Annemiek, Elma, de Fotograaf, de Kunstschilder, de Beeldhouwer, de Dichter, de Boosburger, de Geinponem, de Krantenjongen, de Prostituee, de Bejaarde, de Basisschool, het Yogacentrum, Astrid, Tineke, Cas, Yvette, Lena, Johan, de Postbode, De Schoonmaker, Herman, de Weekmarkt, de Visboer, de Slijter, de Kapper, de Shoarmazaak, de Knoflooksaus, Jan, Femke, Francine, Keith, Fieke, Dave, de Rozemarijnstruik, de Vijgenboom, de Vlinderstruik, de Eikenboom, de Narcis, de Krokus, Hassan, Latifa, Pjotr, Bianca, Nicole, Lena, Violetta, Aty, Marian, Souad, de Blogger, het Bloggerscollectief, de Wijkagent ……….

Heb er weinig anders aan toe te voegen dan …….. Oosterheide Rocks!!!!!!!!!!!!!

Die ene vierkante kilometer………

Die politieke chaos van dit moment is eigenlijk, wanneer het niet zo in en in triest zou zijn, ontzettend geinig. Opportunisme viert hoogtij en met name de populistische rechtse kerk, kraamt de grootste onzin uit. In Amerika is een volstrekte randdebiel de baas. En hier in West-Europa zijn we hard op weg om ook te gaan kiezen voor islamofobe, racistische idioten die ons zogenaamd gaan redden van alle kwaad. Het treurige is, dat ik er eigenlijk heel erg om moet lachen. En daar schaam ik me tegelijkertijd voor, maar tegen zoveel stompzinnigheid, is ook geen kruid gewassen.

Mijn tijd zal het allemaal wel duren, zorgen maak ik me wel om mijn kinderen en kleinkinderen, die worden rechtstreeks getroffen door deze ontwikkelingen. Toch hoop ik en ben ik er eigenlijk van overtuigd, dat de wal het schip wel zal keren.

En die wal, die de intolerante golf, moet gaan tegenhouden, heet: Die ene vierkante kilometer. Mijn dagelijkse omgeving bestaat uit één vierkante kilometer en dat is groot genoeg. Wanneer iedereen zijn eigen vierkante kilometer nou eens claimend en zorgt, dat het daar leuk en gezellig is, dan wordt al die rare angsthazerij in de kiem gesmoord.

Wij hier in Oosterheide, doen ons best, we zijn er nog lang niet, maar  we hebben hier: ‘De Huiskamer’, ‘De Eetkamer’, ‘De Kunst’, ‘Het Bos’, we krijgen ‘De Tuin’, we willen nog….. ‘De Gelagkamer’ en ‘Het Strand’. Waar het echter om gaat zijn de mensen en de mensen gaan hier in overgrote meerderheid, goed en leuk met elkaar om. Ook hier lopen er natuurlijk debielen rond, maar dat zijn er in verhouding heel weinig en die moeten we gewoon aanspreken op hun gedrag. En wie niet horen wil……., u weet ik ben geen pacifist😉.

Ik zit nu in ‘De Huiskamer’  en daar staat bovenstaande pop in de etalage. ik zeg ‘Bier en Tieten’ en ……………..Oosterheide Rocks!!!!!!!!!!! 

“Linkse Elite” of “Rechtse Rakkers”….. of …… Het eind van het Fatsoen ………

img_0751

Dit was de kop van het hoofdredactionele artikel in de Vonk-bijlage van de Volkskrant van afgelopen zaterdag. Ik dacht bij mijzelf, hier ga ik eens goed voor zitten. Blijkt het hele artikel te gaan over een zelfingenomen rechtse relnicht. Een betweterige natte kledder, die ook nog eens serieus wordt genomen. De zogenaamde “Linkse Elite” siddert.

Er was echter een regel, die mijn aandacht trok en wel deze: “Milo, zelf een journalist, heeft een postmoderne omgang met de waarheid.” En toen schrok ik wakker, want het vat heel mooi samen wat de moraal is van  Milo en van de populistische “Rechtse Rakkers”.

Een postmoderne omgang met de waarheid is veruit het meest verontrustend.  De bekende discriminerende, rechtse prietpraat waar het hele artikel verder vol mee staat is eigenlijk niet zo eng. Veel enger is het, dat de waarheid volledig irrelevant aan het worden is. Fact-Checking is het instrument waarmee de “Linkse Elite”, zich probeert te verdedigen. De “Rechtse Rakkers”, liggen daar totaal niet wakker van. De waarheid is perceptie geworden en perceptie de waarheid. Ga er maar aan staan.

In vele gesprekken, die ik de afgelopen tijd heb gevoerd, met mijn al of niet politieke vrienden, was de rode draad toch veelal : “Hoe vinden we een antwoord op de opkomst van populistisch rechts. Het probleem heb ik nu in ieder geval weten te isoleren. Het probleem van de “Linkse Elite”is ……………………….FATSOEN!!!!!!!!!!!!

Met eerlijkheid, of nog erger de nuance, win je de oorlog niet. Met redelijkheid en een luisterend oor, of met de opstelling van: we komen er samen wel uit sta je tegenwoordig meteen met vijf nul achter. Het is in en in triest, maar het is niet anders.

De “Rechtse Rakker”, liegt een probleem bij elkaar, jaagt daarmee vervolgens het volk (overigens een term die ze zelf graag gebruiken en waaraan ik een enorme hekel heb) de stuipen op het lijf en geeft vervolgens een of andere minderheidsgroepering de schuld. Dat kan een Marokkaan  zijn, maar ook gewoon een neger of een homo, want die vallen allemaal niet onder de noemer van het verheven blanke Arische ras. Het ras van eigen volk eerst.

U ziet, ik laat langzaam maar zeker het FATSOEN achter me. Ik denk , dat spijkerharde actie is geboden.

Als argumenten niet meer werken en worden afgedaan als elitair geleuter. En wanneer doorgaans goed geïnformeerde journalisten monddood worden gemaakt. En de populistische leiders niet debatteren,  maar zich verstoppen achter Twitter, want dat is wel zo veilig. Dan roep je maar wat en als je tekstschrijvers  de Jozef Goebbels-Academie hebben afgerond, dan kan je hele grote groepen eenvoudig naar je hand zetten.

Dus dan……… Moet de beuk er in, dan wordt het tijd, dat links weer echt links wordt, dat we ouderwets de barricaden opgaan. Ons niet meer laten wegzetten als de veroorzakers van al het kwaad. We moeten ons kapot schamen, dat we geen antwoord hebben op onwaarheden en one-liners van mensen, die alleen maar uit zijn op macht en eigen veelal materieel gewin.

We leven hier in een prachtig land en we laten het naar de kloten helpen, door populistische rechtse mafkezen, die echt volkomen schijt hebben aan de burger voor wie ze zeggen op te komen. Ze hebben maling aan het milieu. Ze ontkennen het fenomeen van de opwarming van de aarde en van duurzaamheid hebben ze al helemaal nooit gehoord. Ze geven onder andere de schuld aan mensen, die gevlucht voor honger en oorlog, hier een veilig heenkomen hebben gezocht.

Het wordt de hoogste tijd, voor een snoeihard tegengeluid. Weg met het fatsoen, weg met de redelijkheid, weg met het eerlijke verhaal. Maar we moeten de “Rechtse Rakker”wegzetten als een: Onbetrouwbare, Egocentrische, Discriminerende, Racistische Naarling, die er alleen maar op uit is om onze zorgvuldig opgebouwde samenleving te dereguleren. Ten einde er zelf beter van te worden En daarmee bedoel ik echt zelf beter, niet het volk waarvoor men zegt te strijden. De “Rechtse Rakker” wil polarisatie, wat mij betreft kunnen ze het krijgen.

Mijn grootste zorg betreft niet mijzelf, mijn tijd zal het allemaal wel duren. Maar ik heb kinderen en kleinkinderen en die “Rechtse Rakkers” moeten van hun afblijven. Het hoe en waarom ze een bedreiging vormen voor mijn kinderen en kleinkinderen, dat hoef ik niet uit te leggen. Mijn kinderen  zijn mondig genoeg, maar het zou helemaal niet nodig mogen zijn en dat neem ik die rechtse populistische beweging hoogst kwalijk.

Voor ik het vergeet Oosterheide Rocks!!!! En dat zou de “Linkse Elite” ook moeten doen!!!!!!!!!

 

De Systeem Maatschappij en …… Waar zijn we nou zo bang voor?????

6-split-loyalties-a

“Houdt nou toch toch eens op, om je overal aan te ergeren”, zei mijn psychotherapeut vaak tegen me. “Verbaas je nou over zaken waar je je aan stoort. Dat is veel minder negatief en veel minder vermoeiend”. En….. Hij had natuurlijk voor de zoveelste keer gelijk. Maar toch, nu mijn therapie zo’n jaartje achter me ligt, moet ik toch zeggen dat wanneer je je selectief, dat dan weer wel, je weer eens enorm ergert, het toch heel prettig en inspirerend kan zijn en…… deze ergernis wil ik graag met U delen.

chaos

Eigenlijk moet ik meteen beginnen met mijzelf te corrigeren, het is toch geen ergernis, het is wel verbazing. Oprecht verbaasd, ben ik, over gekapitaliseerde domheid. Wat bedoel ik hiermee? Laat ik het zo proberen uit te leggen, domheid is een instituut geworden, een levenswijze. Niet nadenken, maar procedures volgen. Lijstjes afvinken in plaats je afvragen of het lijstje juist is. Spreadsheets zijn de ruggengraat geworden van ons bestaan. Als de cijfertjes kloppen, dan is het goed. Maar is dat nu ook werkelijk zo?

Een voorbeeld. In mijn stad wordt er met man macht nagedacht over hoe er nieuw leven geblazen kan worden in een leeglopende binnenstad. Er zijn werkgroepen, er is een stadsmanager, er is een wethouder, die met zijn ambtenaren meedenkt. Kortom er is een algemeen gevoel van dat er wat moet gebeuren. Er worden plannen gesmeed en dan rolt er onder andere uit, dat het een goed idee zou zijn om gedurende de kerstvakantie een ijsbaan te plaatsen op de markt. Op zich een prima idee, maar dan plaatsen ze die ijsbaan in een soort van partytent, want het zou wel eens kunnen gaan regenen. Er komt middels koppelverkoop een leuke skihut bij en de jolijt kan beginnen. Vervolgens gaan we turven, bezoekersaantallen, omzet, kosten en wat er zoal verder administratief bij komt kijken en…………. aan het eind van de rit is het een succes. Want we zijn uit de kosten, dus er heeft niemand een fout gemaakt.

En daar gaat het dus mis, want los van het feit, dat het een leuk idee is, is het een gemiste kans. En wel hierom. Een ijsbaan in de stad moet in de open lucht, kerstbomen er omheen en koek en zopie tenten van de lokale horeca er dicht tegen aan. Dan trek je niet alleen de burgers uit je eigen stad, maar laat je ook aan je omgeving zien hoe gezellig het in je stad kan zijn.

ijbaaan

Maar ja de cijfers kloppen, alles is afgevinkt, nog even een laatste evaluatie, want dat hoort er ook bij. Dat noem ik dus gekapitaliseerde domheid. Wanneer neemt er iemand nou eens een risico, kijkt er iemand nou eens verder dan zijn beeldscherm en zijn mailbox. Wanneer je om je heen, kijkt dan zie je dat er steden zijn waar het wel klopt.

Vandaag de dag worden we geregeerd door angst, angst voor het maken fouten, angst voor onze baas, angst voor onze status, angst dat ons ego beschadigd wordt en ook dat is weer die gekapitaliseerde domheid. Waar zijn we nou zo bang voor? Fouten maken is leuk, dan heb  je namelijk echt weer eens je hersens nodig om te kijken hoef je het weer kan oplossen. Als je bereid bent om eens buiten de lijntjes te kleuren, dan neem je een risico, maar krijgen ideeën, die in beginsel goed zijn een scherp randje en worden daardoor betere ideeën. Lokale overheden zouden daar de kaders voor moeten scheppen, maar dan vraag je nogal wat. dan vraag je om een een cultuuromslag, dan moet de systeemwereld op zijn kop. Dan klopt het allemaal niet meer en kunnen we elkaar niet meer afrekenen op fouten. Maar vraagt het om lateraal denkvermogen, vraagt het om durf, om lef. En….. dat is voorlopig een utopie. En ik raak meer en meer moegestreden. Mijn naam is dan ook geen Don Quichot, daarom wil ik steeds minder te maken hebben, met niet alleen overheden of bedrijven, maar ook met mensen, die alleen maar in procedures of zoals een goede vriend van mij zei, in spreadsheets denken.

Daarom overweeg ik ook me  langzaam maar zeker terug te trekken uit elke vorm van politiek of zakelijk gedoe en lekker wekelijks een potje te koken. Voor een ieder die daar behoefte aan heeft en zodra de systeemwereld zich daar ook weer mee gaat bemoeien, om wat voor reden dan ook, dan verzin ik gewoon weer wat anders. want vergeet u niet……..

Oosterheide Rocks!!!!!!!!!

 

 

Kerstboodschappen!!!!!!

fokke

Dagelijks doe ik boodschappen en daar heb ik geen hekel aan, maar waar ik me echt op kan verheugen zijn de ‘Kerstboodschappen’. Dan bedoel ik vooral de inkopen voor de kerstmaaltijd. En vooral de boodschappen van mijn medemensen.

Niets is zo leuk om op een bankje te gaan zitten bij uw grootgrutter en wat tijd te spenderen om uw medeburgers te observeren, terwijl zij bezig zijn, om in een steeds groter groeiende staat van paniek hun boodschappenkar te vullen.

Het gaat als volgt: voorop loopt de vrouw, met twee papiertjes in haar handen. 1. het onvermijdelijke boodschappenlijstje en 2. een kopie van het recept uit het laatste kookboek van Ottolenghi. Achter haar loop de man, met de kar en een steeds chagrijniger wordend gezicht. Prachtig vind ik dat en mijn fantasie gaat dan altijd met me op de loop. Voor mij zie ik dan het begin van een aantal hele nare kerstdagen, die heel makkelijk te voorkomen waren geweest. Niet die kerstdagen natuurlijk, maar wel die nare kerstdagen. Deze boodschappen vormen de opmaat voor ellende, want regel 1 luidt, wanneer U gasten te eten krijgt, maak  nooit, maar dan ook nooit een gerecht wat U nog nooit eerder heeft gemaakt. De paniek slaat dan al toe bij het bezoek aan de lokale supermarkt. zo van “Hebben ze alles wel”, de stress wordt groter naarmate de feestdagen naderbij komen. Dan volgt de paniek, met vele onbeantwoorde vragen waarvan belangrijkste is: “Hoe moet ik het eigenlijk precies klaarmaken?” Vervolgens komt het moment van de bereiding zelf. Was het humeur al tot onder het vriespunt gedaald, tijdens de inkoop van al deze tot nu toe min of meer onbekende producten, dan wordt het pas echt koud tijdens het bereiden er van in de keuken zelf. Hoewel de irritaties dan al snel tot het kookpunt kunnen leiden, dat dan weer wel.

Dit alles zie je op de gezichten van de mensen, die de boodschappen aan het doen zijn voor de (feest)dagen. Prachtig vind ik het, waarschijnlijk word ik voor volstrekt debiel aangezien wanneer ik zo lachend,op mijn bankje in de winkel, voor me uit zit te kijken, maar men kan mij werkelijk geen groter genoegen doen.

Mijn diner-tip voor een leuke kerst: Houdt het bij een bal gehakt en een goed humeur, dan hebben U en Uw gasten allebei een leuke avond!! (Boerenkool mag ook).

Houdt het voor alles simpel!!

Fijne Feestdagen nog en vergeet u niet …….. Oosterheide Rocks!!!!!!